j. polski
klasa I
| WIADOMOŚCI | UMIEJĘTNOŚCI |
| Na ocenę dopuszczająca uczeń potrafi: | |
- wymienić tytuły i autorów utworów literackich, wskazanych w aktualnym Informatorze maturalnym, - podać główne idee literatury starożytnej, średniowiecza, renesansu, baroku i oświecenia, - odtworzyć z pamięci definicje pojęć: mit, topos, motyw, antyk, Biblia, uniwersalizm, scholastyka, augustynizm, tomizm, franciszkanizm, humanizm, reformacja, kontrreformacja, - wskazać ramy chronologiczne epok literackich, przewidzianych w programie, - wykazać się znajomością nazw i pojęć gatunków literackich, reprezentatywnych dla omawianych epok, - wymienić i wskazać cechy wzorców osobowych epok: średniowiecza, renesansu, baroku i oświecenia, - zidentyfikować motywy mitologiczne w tekście literackim, - wymienić nazwy procesów językowych, które doprowadziły do ukształtowania języka polskiego, - określić pojęcie komunikatu językowego i aktu mowy, - określić funkcje języka, - wskazać różnice pomiędzy językiem mówionym i pisanym, - znać zjawisko języka jako systemu znaków, - wygłosić z pamięci tekst poetycki, fragment prozy. |
|
| Na ocenę dostateczną uczeń potrafi to, co na ocenę dopuszczającą i ponadto: | |
- podać cechy utworów: średniowiecznych, renesansowych, barokowych i oświeceniowych, - nazwać dwa nurty w poezji baroku, - streścić fragmenty lektury podstawowej, wątki lektur, - wskazać różne źródła kultury europejskiej, - wyjaśnić idee średniowieczne, renesansowe, barokowe i oświeceniowe, - wyjaśnić pojęcia, związane ze światopoglądem epoki oświecenia: racjonalizm, empiryzm, krytycyzm, sceptycyzm, wolterianizm, libertynizm, - zilustrować przykładem motywy mitologiczne i biblijne, średniowieczne, renesansowe, barokowe i oświeceniowe, - posługiwać się terminami, związanymi z kulturą antyku i literatura biblijną, - wyjaśnić definicję i istotę toposu, symbolu i alegorii, metafory, oksymoronu i inwersji, - znać gatunki literackie, reprezentatywne dla omawianych epok literackich, - wygłosić z pamięci przemówienie, - wskazać komponenty komunikatu językowego oraz rozpoznać funkcje tekstu językowego. |
- powiązać fakty literackie omawianych epok z wydarzeniami historycznymi, - scharakteryzować średniowieczne, renesansowe i oświeceniowe wzorce osobowe, - scharakteryzować sylwetkę humanisty, obywatela i dworzanina, - określić związki literatury renesansu z antykiem, - scharakteryzować dwa nurty w literaturze baroku, - określić wizję świata i człowieka w literaturze epoki średniowiecza, renesansu i baroku, - znać rodowód współczesnej polszczyzny (od języka praindoeuropejskiego po współczesną polszczyznę), - znać zjawiska oboczności samogłoskowej i spółgłoskowej wyrazów, - posługiwać się następującymi formami wypowiedzi: opis, rozprawka, przemówienie, opowiadanie, streszczenie, charakterystyka, - wykazać i opisać charakterystyczne cechy językowe i stylistyczne w tekstach barokowych (np. koncept, porównanie, kontrast, antyteza, puenta) oraz w tekstach oświeceniowych (np. klasyczna precyzja języka, logika argumentacji, dydaktyzm, morał, ironia). |
| Na ocenę dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dostateczną i ponadto: | |
- scharakteryzować antyk jako epokę kulturową, - wykazać funkcjonowanie motywów antycznych i biblijnych w literaturze współczesnej i utworach innych epok, - scharakteryzować idee filozoficzne omawianych epok, - porównywać różne dziedziny sztuki, - sklasyfikować i objaśnić funkcje środków stylistycznych, charakterystycznych dla danej epoki, - powiązać fakty literackie z nurtami filozoficznymi, - samodzielnie analizować typowe dla epoki teksty ze wskazaniem dominanty interpretacyjnej, - rozpoznawać różnice i podobieństwa w odczytywaniu, funkcjonowaniu motywów mitologicznych, biblijnych oraz toposów w literaturze różnych epok, - porównywać motywy filozofii stoickiej i epikurejskiej z wzorcami osobowymi humanizmu, - omówić cele i funkcje literatury omawianych epok, - określić zadania pisarzy poszczególnych epok, - rozumieć skutki procesów, zachodzących w dawnej polszczyźnie: wokalizacji, palatalizacji, przegłosu, - czytać ze zrozumieniem teksty staropolskie, - charakteryzować język tekstów staropolskich, - rozpoznawać funkcje języka w tekstach literackich i publicystycznych, - tworzyć konspekt wypowiedzi, - prowadzić dyskusję, odwołując się do argumentów opartych na doświadczeniu, wiedzy i emocjach, - znać cechy recenzji i wykorzystać je podczas tworzenia własnego tekstu krytycznego. |
|
| Na ocenę bardzo dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dobrą i ponadto: | |
| - wskazywać związki omawianych epok z kulturą powszechną na podstawie lektur oraz w trakcie samodzielnej pracy, - analizować, oceniać i syntezować zjawiska kulturowe poznanych w toku nauki epok, - ustalić konteksty filozoficzne, estetyczne i społeczno-polityczne oraz wykorzystać je w interpretacji utworu, - interpretować różne znaki kultury w poznawanych tekstach , - wskazać i uzasadnić funkcje tekstów językowych, - wskazać sposoby funkcjonowania motywów, toposów i wzorców osobowych w tekstach literackich, - scharakteryzować bohaterów literackich, obecnych w poznanych utworach, - rozpoznać w omawianych utworach treści uniwersalne, - wykorzystywać wiedzę z różnych źródeł w interpretacji utworów i faktów literackich, - analizować teksty literackie ze wskazaniem poznanych środków stylistycznych, - redagować własne teksty, - oceniać i wartościować teksty literackie i postawy bohaterów, - dowieść swojej racji w ocenie dzieł literackich, malarskich, filmowych, teatralnych, - zabrać konstruktywny głos w dyskusji, - dokonać parafrazy i korekty własnej pracy, - pogłębiać wiedzę o przeszłości języka, badając znaczenie związków frazeologicznych, - rozpoznawać we współczesnych tekstach konsekwencje procesów językowych, zachodzących w dawnej polszczyźnie, - jest uczestnikiem życia kulturalnego regionu, autorem ciekawych recenzji z imprez filmowych i teatralnych |
|
Na ocenę celującą uczeń potrafi to, co na ocenę bardzo dobrą i ponadto
ma na swoim koncie znaczące osiągnięcia w konkursach polonistycznych
różnego typu (np. konkurs recytatorski, olimpiada przedmiotowa).
Uczeń oceniany jest na lekcjach języka polskiego systematycznie w ciągu
całego okresu nauczania przy pomocy różnorodnych narzędzi pomiaru
dydaktycznego. Przedmiotem oceny ucznia są:
- wypowiedzi ustne z bieżącego materiału
- wypowiedzi ustne na podstawie konspektu
- prace literackie klasowe typu maturalnego
- testy kompetencji czytelniczych
- sprawdziany wiadomości
- sprawdzian ortograficzny
- znajomość tekstów lekturowych (ustna i pisemna)
- recytacja tekstów
- prowadzenie zeszytu przedmiotowego (kontrola notatek)
- umiejętność pracy w zespole.
Oceny dokumentujące pracę na lekcji: testy, sprawdziany, wypracowania,
kartkówki są wpisywane do dziennika kolorem czerwonym i mają wagę
wyższą niż oceny potwierdzające pracę w domu. Obie kategorie składają
się na ocenę semestralną i roczną.
Uczeń ma prawo dwa razy w semestrze zgłosić nieprzygotowanie tzn.: brak
zeszytu lub brak zadania domowego. Powinien o tym fakcie poinformować
nauczyciela na początku lekcji, w trakcie czynności porządkowych.
Ponadto uczeń nie będzie ukaranym oceną niedostateczną za jednorazowe
nieprzyniesienie na lekcję podręcznika lub lektury, następna taka
sytuacja skutkuje w wyżej wymieniony sposób.
W przypadku nieobecności na wypracowaniu, teście lub sprawdzianie uczeń
ma obowiązek ustalić z nauczycielem termin zaliczenia zaległej pracy
(do trzech tygodni).
Wymagania edukacyjne
j. polski
klasa II
| WIADOMOŚCI | UMIEJĘTNOŚCI |
| Na ocenę dopuszczająca uczeń potrafi: | |
- wymienić tytuły autorów utworów literackich wskazanych w aktualnym Informatorze maturalnym; - wskazać ramy czasowe epok romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - przedstawić główne fakty z życia i twórczości Adama Mickiewicza; - znać pojęcia związane z kulturą epoki: romantyzm, ludowość, indywidualizm romantyczny, historyzm, mesjanizm, dekadentyzm, impresjonizm, ekspresjonizm, symbolizm, naturalizm, secesja; - zidentyfikować symbol w tekście literackim, metaforę i obraz poetycki, antyestetyzm oraz dialektyzację i archaizację; - wykazać się znajomością nazw i pojęć gatunków romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich; - wygłosić z pamięci 2-3 utwory romantyczne, w tym fragm. Pana Tadeusza; - znać pojęcia: wyrazu jako znaku językowego, synonimu, związku frazeologicznego, budowy słowotwórczej; - wyliczyć odmiany języka ogólnopolskiego; - nazwać błąd stylistyczny; - wyliczyć stylistyczne środki językowe; - wskazać cechy typowe dla postawy romantycznej, pozytywistycznej i młodopolskiej; - odróżnić gatunki literackie epok romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski: balladę, dramat romantyczny, epopeję narodową, powieść poetycką, nowelę, opowiadanie, powieść realistyczną i modernistyczną, dramat symboliczny i naturalistyczny; - wyjaśnić pojęcia związane z kulturą epoki romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - -wyjaśnić pojęcia z poetyki historycznej: kategorii komizmu, ironii, synkretyzmu rodzajowo-gatunkowego, kategorii tragizmu, ironii romantycznej; - wyjaśnić pojęcie treści i zakresu znaczeniowego wyrazu; - rozróżnić odmiany języka ogólnopolskiego: mówioną i pisaną, potoczną, standardową i oficjalną, dialekty terytorialne; - wyjaśnić pojęcia: styl artystyczny i funkcjonalny. |
- określić cechy gatunków literackich romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - kształtować własny tekst w sposób zamierzony pod względem jego spójności i kompozycji, uwidocznionej w zapisie graficznym; - wypowiadać się w zróżnicowanych formach wypowiedzi (jak w klasach poprzednich) ze szczególną troska o spójność tekstu i uwidocznienie kompozycji w zapisie graficznym (akapity, podkreślenia itp.); - określić główne idee romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - porównać idee pozytywistyczne z cechami formacji romantycznej i młodopolskiej; - scharakteryzować utwory będące ilustracją pozytywistycznych idei i młodopolskich izmów; - porównać rożne dziedziny sztuki: literatury, malarstwa, teatru, filmu; - scharakteryzować cechy językowe utworów literackich;- w tekstach gwarowych rozpoznać i nazwać zjawiska dialektyczne; - analizować charakterystyczne dla epoki i autora teksty ze wskazaniem dominanty interpretacyjnej, napisać szkolną recenzję, poprawną kompozycyjnie. |
| Na ocenę dostateczną uczeń potrafi to, co na ocenę dopuszczającą i ponadto: | |
- wymienić cechy klasycyzmu, romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; -przedstawić główne fakty z życia i twórczości Juliusza Słowackiego; -wymienić przedstawicieli romantyzmu europejskiego wskazanych przez program, pozytywizmu oraz Młodej Polski; - wygłosić z pamięci 2-3 utwory poetyckie i fragmenty prozy; -wykazać się znajomością nazw i pojęć gatunków romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich; -wygłosić z pamięci 2-3 utwory romantyczne, w tym fragm. „Pana Tadeusza”; -znać pojęcia: wyrazu jako znaku językowego, synonimu, związku frazeologicznego, budowy słowotwórczej; -wyliczyć odmiany języka ogólnopolskiego; - nazwać błąd stylistyczny; - wyliczyć stylistyczne środki językowe; - streścić wybrane wątki z lektur podstawowych; - odróżnić gatunki literackie epoki romantyzmu: romantyzm, indywidualizm romantyczny, historyzm, ludowość, natura, miłość romantyczna, mesjanizm, egzotyzm, poezja narodowa; - wyjaśnić idee pozytywizmu; - wyróżnić cechy gatunków artystycznych: realizmu, naturalizmu, symbolizmu, dekadentyzmu, impresjonizmu, nadrealizmu, parnasizmu, secesji w konkretnych utworach literackich i innych tekstach kultury; - odróżnić gatunki literackie romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - wyjaśnić istotę symbolizmu, rozróżniać typy metafor; - wyjaśnić zjawisko stylizacji językowej w utworach z kanonu; - rozróżnić style funkcjonalne w tekstach; - wskazać w literaturze przykłady poznanych środków stylistycznych; - rozpoznać cytaty; - rozróżnić typy synonimów; - wyjaśnić funkcje frazeologizmów |
- porównać romantyzm z pozytywizmem, wskazując cechy różnic; - odnaleźć hasła i ideały romantyczne, pozytywistyczne i młodopolskie w utworach literackich; - ustalić kontekst interpretacyjny utworu;- scharakteryzować bohatera romantycznego (na wybranym przykładzie); - wskazać i opisać charakterystyczne cechy językowe i stylistyczne w tekstach romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich (np. nasycenie emocjonalne, „mowa uczuć”, funkcje metaforyki i obrazów poetyckich, opisy); - określić cechy gatunkowe utworów literackich romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - analizować znaki języka naturalnego (ze świadomością istnienia innych rodzajów znaków oddziałujących na człowieka i jego otoczenie) pod względem ich budowy słowotwórczej, znaczenia i nacechowania; - sporządzić konspekt, notatkę, streszczenie opracowania popularnonaukowego; - powiązać fakty literackie z wyraźniejszymi wydarzeniami historycznymi i społecznymi; - scharakteryzować literackie wzorce osobowe w literaturze z kanonu lektur; - wyzyskać własną notatkę, konspekt, streszczenie w dyskusji lub pracy pisemnej. |
| Na ocenę dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dostateczną i ponadto: | |
- przedstawić sylwetki twórców romantyzmu polskiego i europejskiego, pozytywizmu i Młodej Polski; - wyjaśnić pojęcia: ironia romantyczna, mistycyzm, wiersz sylabotoniczny, autoironia; - rozpoznać i wyjaśnić funkcje motywów antycznych i symboli biblijnych w poznanych utworach literackich; - wyjaśnić istotę romantycznego rozumienia narodu i wolności; - przedstawić romantyczne, pozytywistyczne i młodopolskie wzorce patriotyzmu; - definiować wybrane wyrazy i pojęcia w tekstach oświeceniowych i romantycznych |
- ustalać szerszy kontekst interpretacyjny utworu określając związki z uwarunkowaniami narodowymi i społecznymi oraz prądami umysłowymi epoki; - interpretować poznane utwory w konwencjach gatunkowych i prądów artystycznych epoki; - charakteryzować bohaterów literatury romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski, wyjaśniać ich artystyczne kreacje na tle epoki i w późniejszym odbiorze czytelników; - wskazać cechy dramatu romantycznego w wybranym utworze; - wskazać cechy epopei w „Panu Tadeuszu”; - scharakteryzować różne zadania twórczości pisarzy romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski; - scharakteryzować różne zadania poezji romantycznej i wcielenia poety romantycznego; - wskazać w utworze literackim charakterystyczne znaki, motywy, symbole romantyczne; - posługiwać się, świadomie i celowo, synonimami różnych typów oraz wyrazami i związkami wyrazowymi wartościującymi i nacechowanymi uczuciowo w formach wypowiedzi wskazanych przez program; - porównać idee pozytywistyczne z cechami formacji romantycznej i młodopolskiej; - scharakteryzować utwory będące ilustracją pozytywistycznych idei i młodopolskich idei i młodopolskich izmów; - porównać różne dziedziny sztuki: literatury, malarstwa, teatru, filmu- scharakteryzować cechy językowe utworów literackich; - w tekstach gwarowych rozpoznać i nazwać zjawiska dialektyczne; - analizować dla epoki i autora teksty ze wskazaniem dominanty interpretacyjnej, napisać szkolną recenzję, poprawną kompozycyjnie; - zabrać głos w dyskusji (z odwołaniem się do cytatu, utworu, wiedzy o epoce); - rozwiązywać problemy postawione w toku pracy nad lekturą; - ocenić bohaterów utworów literackich w kontekście epoki; - gromadzić, porządkować i wykorzystywać w wypowiedziach ustnych i pisemnych materiały z różnych źródeł o literaturze i filmie czy innych ulubionych dzieł sztuki; - napisać szkolny esej lub esej krytyczno-literacki. |
| Na ocenę bardzo dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dobrą i ponadto: | |
| - podać przykłady wybitnych inscenizacji teatralnych, dramatów romantycznych i młodopolskich; - przedstawić przykłady tradycji romantycznej, pozytywistycznej i młodopolskiej w utworze współczesnym (lub filmie); - przedstawić ewolucję bohatera romantycznego; - scharakteryzować bohatera pozytywistycznego i młodopolskiego. |
- porównać bohaterów romantycznych i pozytywistycznych - wskazać związki omawianych epok z kulturą powszechną w lekturach z kanonu podstawowego oraz poznanych w toku własnej, samodzielnej pracy - ustalić konteksty filozoficzne i estetyczne oraz społeczno-polityczne i zastosować je w interpretacji utworu - ocenić bohaterów romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich - wyjaśnić artystyczne kreacje bohaterów romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich na tle epoki i późniejszym odbiorze czytelników - dostrzec obecność różnych kultur w utworach romantycznych - wykryć w utworach romantycznych, pozytywistycznych i młodopolskich treści uniwersalne - dostrzec obecność tradycji romantycznej, pozytywistycznej i młodopolskiej w literaturze współczesnej (i w filmie)- określić funkcje metaforyki i obrazów poetyckich w utworach romantycznych i młodopolskich - wykryć i określić funkcję występujących w utworach romantycznych znaków, symboli, motywów - podjąć samodzielną próbę napisania eseju i recenzji teatralnej - analizować, syntezować i oceniać zjawiska literackie i kulturowe, poznane w toku nauki w szkole, oceniać i wartościować poznane dzieła, uzasadniać swój sąd - gromadzić, porządkować i wykorzystywać materiały z naukowych źródeł - sporządzić bibliografię na zadany temat - analizować teksty literackie i nieliterackie ze wskazaniem funkcji wykrytych środków stylistycznych - analizować teksty dialektyczne - interpretować różne teksty kultury - napisać dojrzałą recenzję przedstawienia teatralnego lub filmu - układać teksty własne w określonym stylu z wykorzystaniem różnych środków stylistycznych - parafrazować tekst własny za pomocą doboru różnych środków językowych |
Na ocenę celującą uczeń potrafi to, co na ocenę bardzo dobrą i ponadto
ma na swoim koncie znaczące osiągnięcia w konkursach polonistycznych
różnego typu (np. konkurs recytatorski, olimpiada przedmiotowa).
Uczeń oceniany jest na lekcjach języka polskiego systematycznie w ciągu
całego okresu nauczania przy pomocy różnorodnych narzędzi pomiaru
dydaktycznego. Przedmiotem oceny ucznia są:
- wypowiedzi ustne z bieżącego materiału
- wypowiedzi ustne na podstawie konspektu
- prace literackie klasowe typu maturalnego
- testy kompetencji czytelniczych
- sprawdziany wiadomości
- sprawdzian ortograficzny
- znajomość tekstów lekturowych (ustna i pisemna)
- recytacja tekstów
- prowadzenie zeszytu przedmiotowego (kontrola notatek)
- umiejętność pracy w zespole.
Oceny dokumentujące pracę na lekcji: testy, sprawdziany, wypracowania,
kartkówki są wpisywane do dziennika kolorem czerwonym i mają wagę
wyższą niż oceny potwierdzające pracę w domu. Obie kategorie składają
się na ocenę semestralną i roczną. Uczeń ma prawo dwa razy w semestrze
zgłosić nieprzygotowanie tzn.: brak zeszytu lub brak zadania domowego.
Powinien o tym fakcie poinformować nauczyciela na początku lekcji, w
trakcie czynności porządkowych. Ponadto uczeń nie będzie ukaranym oceną
niedostateczną za jednorazowe nieprzyniesienie na lekcję podręcznika
lub lektury, następna taka sytuacja skutkuje w wyżej wymieniony sposób.
W przypadku nieobecności na wypracowaniu, teście lub sprawdzianie uczeń
ma obowiązek ustalić z nauczycielem termin zaliczenia zaległej pracy
(do trzech tygodni). Konsekwencją niepisania sprawdzianów i kartkówek z
lektur jest zaliczenie materiału w formie odpowiedzi ustnej. Natomiast
konsekwencją opuszczenia wypracowania typu maturalnego i testu
kompetencji czytelniczych będzie napisanie innych prac z tego samego
zakresu. Gdy uczeń nie stawi się w uzgodnionym terminie, aby napisać
sprawdzian, wypracowanie otrzymuje ocenę niedostateczną. Uczeń powinien
poprawić każdą ocenę niedostateczną, jaką uzyskał za rozliczenia
wpisane do dziennika kolorem czerwonym w terminie ustalonym z
nauczycielem. Ocenia śródroczna (i końcoworoczna) jest wynikiem pracy
ucznia w ciągu całego semestru (i roku) kształcenia. Oceny te nie są
średnimi arytmetycznymi ocen cząstkowych.
Wymagania edukacyjne
j. polski
klasa III
| WIADOMOŚCI | UMIEJĘTNOŚCI |
| Na ocenę dopuszczająca uczeń potrafi: | |
Wskazać ramy chronologiczne epok literackich przewidzianych w programie ki. III - Wykazać się znajomością nazw i cechgatunków lit. objętych programem - Wykazać się znajomością: a)utworów literackich (lub ich fragmentów),wskazanych w kanonie literatury podstawowej, poznanych w tokuosobistej lektury i pracy na lekcjach; b) kierunków rozwoju literatury polskiej w XX-leciu międzyw.; c) etapów rozwoju literatury polskiej wpowiązaniu z ważnymi wydarzeniami historycznymi w latach: 1949, 1956,1968, 1970, 1980-1981, 1989 d) poszukiwań artystycznych w prozie, poezji i dramacie po 1939 e)dominacji literatury faktu f) audiowizualnego charakteru literatury współczesnej g) pokoleń literackich h) pojęć: egzystencjalizm, behawioryzm,groteska, powieść paraboliczna postmodernizm, dramat awangardowy - W zakresie kształcenia językowego:wyjaśnić pojęcia: tendencje rozwojowe współczesnej polszczyzny, rodzina języków, fleksja (język polski jako język fleksyjny), kultura języka, norma i błąd językowy - Wyliczyć odmiany języka ogólnopolskiego - Nazwać błąd stylistyczny - Wyliczyć stylistyczne środki językowe - Wygłosić z pamięci tekst poetycki i fragmenty prozy. - Rozróżnić gatunki literac. XX-lecia międzywojennego i współczesne - Wykazać się znajomością pokładów tradycji literackiej w kulturze współczesnej i rozumienia jej jako współczynnika dzisiejszej kultury - Rozróżnić odmiany języka ogólnopolskiego: mówioną i pisaną, potoczną, standardową i oficjalną, regionalną, dialekty terytorialne - Wyjaśnić pojęcie stylu funkcjonalnego i artystycznego |
- Określić główne idee XX-lecia międzywojennego i literatury współczesnej -Wskazywać cechy językowe i przejawy tendencji rozwojowych współczesnej polszczyzny w omawianych tekstach literackich i nieliterackich np. inwazja języka potocznego, kolokwializmy, wulgaryzmy, neologizmy, odkształcenia językowe, wieloznaczność słów, potok składniowy, „nowomowa", i in.- Zastosowanie wskazań teorii kultury języka do własnej praktyki językowej oraz do oceny czytanych tekstów literackich - Układać dłuższe wypowiedzi na tematy objęte programem nauczania - Wykazać się umiejętnością rozumienia tekstu czytanego - Wykazać się umiejętnością napisania wypracowania, korzystając z tekstu źródłowego - Posługiwać się słownikami języka Polskiego - Wypowiadać się poprawnie w mowie i piśmie - W zakresie kształcenia literackiego i kulturalnego czytać ze zrozumieniem ogólnego sensu o struktury artystycznej utworów literackich. |
| Na ocenę dostateczną uczeń potrafi to, co na ocenę dopuszczającą i ponadto: | |
| -Wygłosić z
pamięci 2-3 utwory poetyckie i Fragmenty prozy - Wyjaśnić zjawiska stylizacji językowej w utworach z kanonu - Wskazać w literaturze przykłady poznanych środków stylist. - Rozpoznawać cytaty - Wymienić przedstawicieli i gł. kierunków artystycznych w sztuce epok - Wykazać się znajomością inspiracji ideowych i filozoficznych, zagrożeń cywilizacyjnych, mechanizmów zniewolenia stosowanych przez systemy totalitarne i działania obronne w kulturze polskiej -Wykazać się znajomością najważniejszych dzieł literatury polskiej i powszechnej - Streścić wybrane wątki z lektur podstawowych - Wskazać przykłady grup literackich dwudziestolecia - Rozumieć różne teksty w przekazach kultury masowej - Rozumieć pisma użytkowe, instrukcje itp. - Rozumieć funkcje środków językowych decydujących o indywidualnych cechach tekstu - Rozpoznawać wielowarstwowość i heterogeniczność dziedzictwa kulturowego (style w sztuce), powiązania dzieł z kulturą narodową, europejską i światową - Rozróżniać style funkcjonalne w tekstach - Zaznaczyć zjawiska dialektyczne |
- Wskazać cechy utworu z pogranicza literatury pięknej i dokumentu - Scharakteryzować założenia filozofii egzystencjalnej - Wyjaśnić pojęcia personalizmu i XX- wiecznego humanizmu - Ukazać wartość jednostki, jej istnienia wobec losowości zdarzeń w poezji Wisławy Szymborskiej, określić cechy języka poetki - Określać główne przesłanie utworu- Umieć przywołać pojęcie „powieść paraboliczna" z tradycji literackiej, przywołać i nazwać moralne przesłanie utworu - Podać dramaty klas. I absurdu - Określić nieludzkość świata w „Tangu" - Opisać dzieje dramatu polskiego i odwołać się do dramatu europejskiego - Rozróżniać typy form dokumentalnych: dziennik, wywiad, pamiętnik - Scharakteryzować poezję M.Białoszewskiego, J. Twardowskiego i innychwybranych poetów - Powtórzyć wiedzę o epokach lit. Od antyku po współczesność - Z zakresu nauki o języku: omówić tendencje rozw. Języka z podaniem przykł - Wyjaśnić podst. pojęcia z zakresu kultury języka - Wskazać cechy typologiczne polszczyzny - Powiązać fakty literackie z najważniejszymi wydarzeniami historycznymi i społecznymi - Scharakteryzować literackie wzorceosobowe w literaturze z kanonu lektur - Scharakteryzować dylematy moralnebohaterów prozy dwudziestolecia - Czytać ze zrozumieniem ogólnegosensu i struktury artystycznej - Opisać tragizm pokolenia Kolumbów - Omówić cechy poezji K.K. Baczyńskiego - Opisać wpływ przeżyć wojennych napsychikę człowieka -Wskazać inne widzenie ofiary u G.Herlinga-Grudzinskiego na tle rzeczywistości obozowej - Uporządkować wiedzę o różnych metodach pisarskiego podejścia do tematyki wojennej (rodzaje i gatunki literackie, język i styl utworu) - Wskazać podstawowe przesłania poezji polskiej XX . podejmującej tematykę egzystencjalną i etyczną . - Swobodnie odwoływać się do tematyki poznanych utworów lit., prądów artystycznych ifilozoficznych - Rozpoznawać znaczenie metaforyczne motywów - Rozpoznawać kategorie estetyczne (groteska), konwencje artystyczne i stylistyczne (np. surrealizm, socrealizm) - Rozpoznawać formy gatunkowe - Uzasadnić powstanie dramatu absurdu - Ukazać cechy „Tanga" w porównaniu z XX-wiecznym dramatem polskim - Wskazać rolę prozy dokumentalnej w życiu literatury XX w. - Wskazać motywy heroiczne w poezji polskiej, topos żołnierza heroicznego i tragicznego, żywotność tradycji tyrtejsko -klasycznej i romantycznej - Opisać katastrofizm „apokalipsy spełnionej" - Wskazać ciągłość mitów narodowych - Zdemaskować mechanizmy totalitarnych systemów zagłady w unicestwieniuczłowieczeństwa poprzez analizę języka poezji współczesnej, języka prozydokumentarnej - Porównać polską prozę obozową z dokumentem rosyjskim -Omówić czym był holocaust w aspekcie kulturowym i etycznym - Omówić zagadnienie tolerancji i nietolerancji wobec wszelkiego rodzaju mniejszości - Napisać esej, rozprawkę, tematycznie związaną z powieścią - Określić stosunek do mitów narodowych polskości i Polaków |
| Na ocenę dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dostateczną i ponadto: | |
| Porównać idee dwudziestolecia z cechamiformacji wcześniejszych i formacjiwspółczesnej - Scharakteryzować utwory będące ilustracją współczesnych idei - Scharakteryzować utwory dwudziestolecia w powiązaniu z klasyfikacją tematyczną, gatunkową, estetyczną, filozoficzną,Prześledzić ewolucję gatunku - Scharakteryzować wybraną grupę literacką XX-lecia - Porównać różne dziedziny sztuki: literatury, malarstwa, teatru, filmu - Scharakteryzować cechy językowe utworów literackich - W tekstach gwarowych rozpoznać i nazwać zjawiska dialektyczne - Napisać szkolną recenzję, poprawną kompozycyjnie - Omówić chronologię literatury współczesnej - Analizować charakterystyczne dla epoki i autora teksty ze wskazaniem dominanty interpretacyjnej - Określić rolę słów-kluczy w poezji K.K. Baczyńskiego - Opisać cechy miniatury prozatorskiej - Określić cechy zeseizowanej powieści,np. „Innego świata"- Określić źródła filozofii egzystencjalnej w przeszłości i w problematyce XX w. - Ocenić twórczość W. Szymborskiej- Scharakteryzować styl „Dżumy"- Wskazać elementy tragikomedii i groteski w wybranej inscenizacji „Tanga" - Podać własne przykłady tendencjirozwojowych języka polskiego i umieć je omówić - Podać własne przykłady naruszenia normy językowej i podnoszenia kultury języka - Rozwiązywać problemy postawione w toku pracy nad lekturą - Oceniać bohaterów utworów literackich w kontekście epoki - Gromadzić, podporządkować iwykorzystywać w wypowiedziach ustnych i pisemnych materiały z różnych źródeł o literaturze, teatrze i filmie czy innych sztuki - Napisać szkolny esej lub esejkrytycznoliteracki - Odwołać się do nurtu egzystencjalizmu i pojęcia personalizmu świeckiego - Odczytać „Dżumę" w kontekście „Mitu Syzyfa" - Napisać wywiad, esej o aktualności problemu żydowskiego - Odwołać się do europejskiej tradycji rozwoju teatru absurdu (Beckett, Ionesco, Adamów, Genet) - Porównać „Tango" z dramatemromantycznym i współczesnymdramatem europejskim - Opisać dzieje dramatu europejskiego i polskiego z przywołaniem szerszego kontekstu literackiego - Przywołać przykłady dziennikówznanych twórców polskich i europejskich spoza kanonu lektur - Dokonywać syntezy na wysokim poziomie uogólnień - Przytaczać szeroki kontekst dzieł literackich - Pisać poprawne interpretacje utworów poetyckich z odwołaniem się do kontekstów filozoficznych, historycznoliterackich, biograficznych - Cytować - Rozpoznawać manipulację językową na podstawie środków masowego przekazu - Porównać zgodnie z kryterium typologicznym polszczyznę i angielszczyznę - Gromadzić bibliografię - Analizować i porównywać zjawiska historycznoliterackie odzwierciedlone w poezji prozie i dramacie XX w. - Opisać rolę poezji awangardowej w wyrażaniu tragicznych przeżyć bohatera - Wskazać różnice między prozą T.Borowskiego a opowiadaniami Z. Nałkowskiej - Porównać powieść G. HerlingaGrudzińskiego z opowiadaniami T. Borowskiego (metoda twórcza) - Wskazać różnice w opisie rzeczywistości obozowej u Polaków i Rosjan- Odnieść prozę H. Krall do innych przykładów prozy dokumentalnej - Odwołać się do kontekstu filozoficznego literatury dawnych epok i współczesnej - Przywołać dzieje Wielkiej Emigracji czasów Mickiewicza i powojennej i powojennej z czasów Herlinga-Grudzińskiego i Giedroycia |
|
| Na ocenę bardzo dobrą uczeń potrafi to, co na ocenę dobrą i ponadto: | |
- Sporządzać własny zbiór fiszek - Wskazać związki omawianych epok kulturą powszechną w lekturach z kanonu podstawowego oraz poznanych w toku własnej, samodzielnej pracy - Ustalać konteksty filozoficzne i estetyczne oraz społeczno-polityczne i zastosować je w interpretacji utworu - Analizować, syntetyzować i oceniać zjawiska literackie i kulturowe, poznane w toku pracy w szkole, oceniać i wartościować poznane dzieła, uzasadniać swój sąd - Gromadzić, porządkować i wykorzystywaćmateriały z naukowych źródeł - Sporządzić bibliografię na zadany temat - Analizować teksty literackie i nieliterackie ze wskazaniem funkcji wykrytych środków stylistycznych - Analizować teksty dialektyczne - Interpretować różne teksty kultury - Napisać dojrzałą recenzję przedstawieniateatralnego lub filmu - Układać teksty własne w określonym stylu zwykorzystaniem różnych środków stylistycznych - Parafrazować tekst własny za pomocą doboruróżnych środków językowych - Dostrzegać i wyjaśniać wielostronne związkirodzajów literackich, gatunków, środkówstylistycznych z epoką historyczną iindywidualnością twórcy - Samodzielnie formułować sądy i oceny- Biegle posługiwać się różnymi formami wypowiedzi |
|
Na ocenę celującą uczeń potrafi to, co na ocenę bardzo dobrą i ponadto
ma na swoim koncie znaczące osiągnięcia w konkursach polonistycznych
różnego typu (np. konkurs recytatorski, olimpiada przedmiotowa).
Uczeń oceniany jest na lekcjach języka polskiego systematycznie w ciągu
całego okresu nauczania przy pomocy różnorodnych narzędzi pomiaru
dydaktycznego. Przedmiotem oceny ucznia są:
- wypowiedzi ustne z bieżącego materiału
- wypowiedzi ustne na podstawie konspektu
- prace literackie klasowe typu maturalnego
- testy kompetencji czytelniczych
- sprawdziany wiadomości
- sprawdzian ortograficzny
- znajomość tekstów lekturowych (ustna i pisemna)
- recytacja tekstów
- prowadzenie zeszytu przedmiotowego (kontrola notatek)
- umiejętność pracy w zespole.
Oceny dokumentujące pracę na lekcji: testy, sprawdziany, wypracowania,
kartkówki są wpisywane do dziennika kolorem czerwonym i mają wagę
wyższą niż oceny potwierdzające pracę w domu. Obie kategorie składają
się na ocenę semestralną i roczną. Uczeń ma prawo dwa razy w semestrze
zgłosić nieprzygotowanie tzn.: brak zeszytu lub brak zadania domowego.
Powinien o tym fakcie poinformować nauczyciela na początku lekcji, w
trakcie czynności porządkowych. Ponadto uczeń nie będzie ukaranym oceną
niedostateczną za jednorazowe nieprzyniesienie na lekcję podręcznika
lub lektury, następna taka sytuacja skutkuje w wyżej wymieniony sposób.
W przypadku nieobecności na wypracowaniu, teście lub sprawdzianie uczeń
ma obowiązek ustalić z nauczycielem termin zaliczenia zaległej pracy
(do trzech tygodni). Konsekwencją niepisania sprawdzianów i kartkówek z
lektur jest zaliczenie materiału w formie odpowiedzi ustnej. Natomiast
konsekwencją opuszczenia wypracowania typu maturalnego i testu
kompetencji czytelniczych będzie napisanie innych prac z tego samego
zakresu. Gdy uczeń nie stawi się w uzgodnionym terminie, aby napisać
sprawdzian, wypracowanie otrzymuje ocenę niedostateczną. Uczeń powinien
poprawić każdą ocenę niedostateczną, jaką uzyskał za rozliczenia
wpisane do dziennika kolorem czerwonym w terminie ustalonym z
nauczycielem. Ocenia śródroczna (i końcoworoczna) jest wynikiem pracy
ucznia w ciągu całego semestru (i roku) kształcenia. Oceny te nie są
średnimi arytmetycznymi ocen cząstkowych.
Pozostałe informacje znajdują się w Wewnątrzszkolnym Systemie
Oceniania.